Życzenia od Arcybiskupa Wiktora Skworca
23.12.2021

 

 

Diakoni Stali!
Nadzwyczajni Szafarze Komunii Świętej!
Kandydaci do Diakonatu Stałego!

 

Od I Niedzieli Adwentu Kościół w Polsce realizuje program duszpasterski pod hasłem: „Posłani w pokoju Chrystusa”. To ostatni rok tryptyku „Eucharystia daje życie”, ułożony według klucza metodologicznego proponowanego przez papieża Benedykta XVI, który Eucharystię postrzega jako tajemnicę wyznawaną, celebrowaną i świętowaną. W roku, który przed nami, będziemy podkreślali świętowanie Dnia Pańskiego, czego szczytem jest udział w niedzielnej Mszy św. oraz dzielenie się jej owocami.

Biblijne podejście do świętowania niedzieli każe nam przypomnieć trzecie przykazanie Dekalogu, mówiące o świętości szabatu: „Dzień siódmy będzie szabatem odpoczynku, poświęconym Panu” (Wj 31,15). Podając uzasadnienie, Księga Wyjścia nawiązuje do dzieła stworzenia: „W sześciu dniach bowiem uczynił Pan niebo, ziemię, morze oraz wszystko, co jest w nich, w siódmym zaś dniu odpoczął. Dlatego pobłogosławił Pan dzień szabatu i uznał go za święty” (Wj 20,11). Świętość szabatu domaga się świętowania tego dnia, czego przykład daje sam Bóg.

Skoro Bóg „odpoczął i wytchnął” w siódmym dniu (Wj 31,17), to człowiek również powinien „zaprzestać pracy” i pozwolić innym – zwłaszcza ubogim – „odetchnąć” (Wj 23,12). Szabat nakazuje przerwać codzienne prace i pozwala odpocząć.

To na takim rozumieniu świętowania szabatu zrodził się Dzień Pański jako pierwszy dzień tygodnia, Dzień Zmartwychwstałego. Odnosząc się z szacunkiem do tej wielowiekowej tradycji, stwierdzamy za papieżem św. Janem Pawłem II, że „także w obecnej sytuacji historycznej mamy obowiązek tak działać, aby wszyscy mogli zaznać wolności, odpoczynku i odprężenia, które są człowiekowi niezbędne ze względu na jego ludzką godność oraz związane z nią potrzeby religijne, rodzinne, kulturowe i społeczne, trudne do zaspokojenia, jeśli nie jest zagwarantowany przynajmniej jeden dzień w tygodniu dający wszystkim możliwość wspólnego odpoczynku i świętowania” (por. Dies Domini, 66).

Dlatego pielęgnując tradycję Kościoła na Górnym Śląsku, który od dziesięcioleci woła: „Niedziela jest Boża i nasza”, brońcie Dnia Pańskiego! Niech w tej sprawie wasze słowo „płonie jak pochodnia”. Swoją gorliwością i przykładem – jak Eliasz – zmniejszcie liczbę profanujących nie tyle pierwszy dzień tygodnia jako miarę czasu, ile osobę Zmartwychwstałego, wszak niedziela to Jego dzień!

 

Bracia w Chrystusie!

Zbliżające się święta Bożego Narodzenia to dobra okazja, by w imieniu własnym i waszych proboszczów wyrazić wdzięczność za Waszą pomoc i posługę, która dla osób starszych i chorych jest łaską i szczególnym darem. Bóg zapłać za dyspozycyjność, poświęcany czas, za sumienne wypełnianie powierzonych obowiązków, w tym także za udział w formacyjnych dniach skupienia i w rekolekcjach.

Szczególne podziękowania pragnę przesłać na ręce Waszych Żon i Dzieci. Całym Rodzinom dziękuję za wsparcie Waszej ważnej i potrzebnej posługi, za towarzyszenie i życie w duchu służby Bogu, Kościołowi i drugiemu człowiekowi.

 

Drodzy Bracia!

W dzisiejszym świecie pełnym podziałów i niezgody miejcie odwagę stawać się świadkami i narzędziami prawdziwego Bożego pokoju. Dzielcie się nim w waszych rodzinach, wspólnotach i z tymi wszystkimi, którym służycie.

Niech pokój Chrystusa zawsze będzie z Wami i Waszymi bliskimi. Z tym życzeniem łączę zapewnienie o szczególnej pamięci przy wigilijnym stole, a nade wszystko przy ołtarzu Pana, sprawując w noc Bożego Narodzenia Eucharystię, która daje życie i kończy się słowami: „Idźcie w pokoju Chrystusa”. Jest to rozesłanie błogosławionych świadków, bo błogosławieni są ci, którzy wprowadzają pokój, „albowiem oni będą nazwani synami Bożymi” (por. Mt 5,9). Obyśmy zasługiwali na to wyróżnienie przez wszystkie dni nowego roku 2022!

Wam, Waszym Rodzinom oraz osobom, którym posługujecie jako szafarze, z serca udzielam pasterskiego błogosławieństwa.

 

 

 

 

 

Katowice, Boże Narodzenie 2021
VH V-34/21