Ojciec Pio, stygmatyk z Pietrelciny wśród nas

100 rocznica stygmatyzacji i 50 rocznica śmierci skłoniła nas do przybliżenia naszej wspólnocie parafialnej postaci Świętego Ojca Pio. Święty Ojciec Pio – Francesco Forgione urodził się 25 maja 1887 r. w Pietrelcinie we Włoszech jako drugie dziecko małżonków Grazio i Giuseppie.

W 1897 roku w swojej rodzinnej parafii przyjmuje Pierwszą Komunię Świętą, a dwa lata później sakrament bierzmowania. 6 stycznia 1903 r. spełnia się jego pragnienie z dzieciństwa i wstępuje do nowicjatu kapucynów w Marcone. Po odprawieniu rekolekcji 22 stycznia 1903 roku młody Francesco przyjmuje kapucyński habit oraz imię zakonne brat Pio z Pietrelciny. 22 stycznia 1904 roku, po zakończeniu nowicjatu, wyróżniając się zdyscyplinowaniem i posłuszeństwem składa pierwsze śluby zakonne, 25 stycznia 1904 r. udaje się do zakonnego seminarium w San Elia a Pianisi, by studiować filozofię, a potem do Montefusco gdzie studiuje teologię. 27.01.1907 roku składa śluby wieczyste, 18 lipca 1909 otrzymuje święcenia diakonatu. 10 sierpnia 1910 roku zostaje wyświęcony na kapłana w katedrze w Benevento. W latach 1911-1916 ze względu na stan zdrowia zostaje wysłany do swojej rodzinnej miejscowości Pietrelciny. W okresie pierwszej wojny światowej kilkakrotnie powoływany do służby wojskowej i zwalniany z powodu złego stanu zdrowia. 28 lipca 1916 roku przybywa do San Giovani Rotondo , gdzie pełni obowiązki kierownika duchowego chłopców przygotowujących się do życia zakonnego.

Ważnym dla Ojca Pio był dzień 20 września 1918 roku, który zmienił jego dotychczasowe życie. W tym dniu klęcząc przed wizerunkiem Jezusa Ukrzyżowanego w kościele Matki Bożej Łaskawej w San Giovanni Rotondo otrzymuje stygmaty pięciu ran Chrystusowych. W 1919 roku rozpoczęły się pierwsze badania medyczne niezwykłych ran, a także trwające pół wieku odwiedziny dostojników kościelnych, dziennikarzy, zakonników, pielgrzymów i ludzi niewierzących pragnących zobaczyć i przekonać się o świętości życia Ojca Pio. Ojciec Pio, który z natury był skromnym i pokornym człowiekiem pragnął ukryć przed światem otrzymany dar od Boga. Sytuacja w której się znalazł była dla niego powodem wielkiego cierpienia. 17 czerwca 1923 roku Kongregacja Świętego Oficjum nałożyła ograniczenia na kontakty Ojca Pio z wiernymi, nakaz odprawiania „prywatnie” Mszy Świętej o różnych porach, zakaz udzielania błogosławieństwa wiernym, pokazywania stygmatów i ich całowania przez wiernych i odpisywania na jakiekolwiek listy. 26 czerwca 1923 roku wskutek żądań ludności Foggi władze kościelne pozwalają Ojcu Pio na odprawianie Mszy Świętej w kościele. 9 czerwca 1931 roku Święte Oficjum pozbawia Ojca Pio prawa do sprawowania wszystkich funkcji kapłańskich, z wyjątkiem odprawiania Mszy Świętej. 15 lipca 1933 roku po licznych wizytacjach dostojników kościelnych, będących pod wielkim wrażeniem życia Ojca Pio, które przepełnione było modlitwą, pokorą i posłuszeństwem, otrzymuje on pozwolenie na spowiadanie i odprawianie Mszy Świętej w kościele. Misją Ojca Pio była spowiedź i ratowanie dusz przed potępieniem i prowadzenie ich do Boga. W konfesjonale spędzał codziennie po kilkanaście godzin. 9 stycznia 1940 roku Ojciec Pio inicjuje budowę szpitala – Domu Ulgi w Cierpieniu w San Giovanni Rotondo, którą ukończono 5 maja 1956 roku. Obecnie jest to jeden z najnowocześniejszych ośrodków we Włoszech. W 1950 roku Ojciec Pio utworzył pierwsze Grupy Modlitwy, o których napiszemy w następnym tygodniu. 23 września 1968 roku o godzinie 2:30 Ojciec Pio umiera. 2 maja 1999 roku zostaje beatyfikowany przez Papieża Jana Pawła II, a 16 czerwca 2002 r. odbyła się jego kanonizacja. Ojciec Pio za życia uprosił u Boga dla wielu ludzi uzdrowienie ciała i duszy.

Tekst: Jacek Kałuża
(Dop. Redakcji)

Od ubiegłego roku w naszej parafii działa nowa grupa, których orędownikiem jest właśnie Święty Ojciec Pio.
Więcej na temat grupy, a także informacje o terminach spotkań znajdziemy w zakładce GRUPY PARAFIALNE.
Serdecznie zapraszamy 🙂