„Kto spożywa moje ciało i krew moją pije” – Wielki Czwartek

Wielkanoc uważana jest za święto świąt. „Jaśnieją jako szczyt całego roku liturgicznego” – stwierdza się w „Konstytucji o liturgii” ostatniego Soboru o trzech świętych dniach paschalnych. Dlaczego? Ponieważ odkupienie nasze dokonało się na krzyżu, kiedy to Chrystus, umierając, zniweczył naszą śmierć, a zmartwychwstając, dał nam życie wieczne.

Wielki Czwartek – dzień ustanowienia Eucharystii i Kapłaństwa

Biały kolor szat liturgiczny, jakich używa kapłan w czasie ceremonii Wielkiego Czwartku  symbolizuje światło, czystość, radość i świąteczny nastrój osoby noszącej szatę w tym kolorze. Biel wiąże się także z ideą chwały, ze stanem promieniującej szczęśliwości, czego ewangelicznym przykładem jest szata Jezusa przemienionego na górze Tabor. W białych szatach przedstawiani są w chrześcijańskiej symbolice mieszkańcy nieba, aniołowie i święci.

W Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach  odprawiona została Msza święta, w czasie której kapłani odnowili ślubowanie złożone w dniu święceń. Następnie poświęcono oleje święte, które potem używane są przy liturgii sakramentu chrztu, bierzmowania, namaszczenia chorych i kapłaństwa.

Zwróćmy też uwagę na bicie dzwonów podczas „Gloria”. Dzwony te milkną aż do „Gloria” w Wigilię Paschalną.

W czasie liturgii Wielkiego Czwartku miało też miejsce obmycie nóg dwunastu mężczyznom, tak jak to uczynił Chrystus, dając przykład pokory i miłości.

Po Mszy Wieczerzy Pańskiej przeniesiono Najświętszy Sakrament do Ciemnicy w podziemiach kościoła, gdzie wierni mogli w ciszy i skupieniu adorować Pana Jezusa.

Wielki Czwartek w wielu domach to czas intensywnych porządków i przygotowań. Zadbajmy też aby  nie tylko nasze domy lśniły czystością, ale również a może przede wszystkim nasze serca i sumienia.